مصباح

کسی نباید دچار این توهم شود که دشمنان انقلاب اسلامی، امروز از دشمنی خود منصرف شده اند. البته ممکن است هر دشمنی ناچار به عقب نشینی شود ولی نباید از دشمن و جبهه دشمن غافل شد و نباید لبخند دشمن را جدی گرفت و فریفته آن شد.

هدف جمهوری اسلامی ایران، رسیدن به آرمانهای اسلام یعنی پیشرفت مادی و معنوی بشر است و رسیدن به این هدف والا جز با ایمان راسخ و بصیرت در مسائل جاری و غافل نشدن از دشمن، امکان پذیر نیست.

اینکه بنده بارها گفته ام افق نظام جمهوری اسلامی ایران روشن است، به این دلیل است که مردم ما دارای ایمان، بصیرت و دشمن شناسی و همچنین دارای روحیه کار و ابتکار هستند.

ما قبلاً هم اعلام کرده بودیم که نظام جمهوری اسلامی ایران، در موضوعات خاصی که مصلحت بداند، با این شیطان، برای رفع شرَ او و حل مشکل، مذاکره خواهد کرد.

اگر امریکایی ها در موضوعی اقدام نمی کنند، علت آن، ناتوانی آنها است و نه عدم دشمنی. آنها گفتند اگر می توانستیم تار و پود صنعت هسته ای ایران را جدا می کردیم اما نمی توانیم. آری، آنها نمی توانند چون ملت ایران اراده کرد، روی پای خود بایستد و ابتکار و توانایی خود را به میدان بیاورد.

مذاکرات اخیر، هم دشمنی امریکا را نشان داد و هم ناتوانی آنها را.

ما مدعی امریکا و بسیاری از دولتهای غربی درخصوص نقض حقوق بشر هستیم و ما گریبان آنها را در پیشگاه دادگاه افکار عمومی دنیا می گیریم و آنها پاسخی ندارند.

بیان خاطره‌ای از دیدار با رهبر انقلاب توسط راشد یزدی پس از فتنه سال ۱۳۸۸

من پس از فتنه که خیلی ناراحت بودم به تهران محضر رهبر معظم انقلاب مشرف شدم و با ایشان که قصد داشت به جمکران برود همراه شدم. در مسیر به ایشان عرض کردم که آقا این حرکات زشتی که انجام می‌گیرد پتک هایی است که به ستون انقلاب وارد می شود.

وی ادامه داد: ایشان پس از اتمام حرف‌های بنده، فرمودند :

که می‌دانم که این حرکات پتکهایی است که به ستون انقلاب وارد می‌شود اما شما بدانید ستون انقلاب سنگ نیست بلکه زنده است و جان دارد. زخم می‌شود ولی التیام پیدا می‌کند و واکسینه می شود.

بدون شرح

عشق است بر آسمان پریدن/صد پرده به هر نفس دریدن
اول نفس از نفس گسستن/اول قدم از قدم برید
نادیده گرفتن این جهان را/مر دیده خویش را بدیدن
گفتم که دلا مبارکت باد/در حلقه عاشقان رسیدن
ای دل ز کجا رسید این دم /ای دل ز کجاست این طپیدن
ای مرغ بگو زبان مرغان/من دانم رمز تو شنیدن
دل گفت به کار خانه بودم/تا خانه آب و گل پریدن
از خانه صنع می پریدم/تا خانه صنع آفریدن