چراغ راه

آنها (امریکا)از چند ماه پیش تحریم هایی را که ادعای فلج کننده بودن آنها را داشتند اِعمال و حتی چند روز قبل از 22 بهمن نیز دور جدیدی از تحریم ها را وضع کردند تا اراده مردم را سست کنند اما پاسخ ملت ایران این بود که راهپیمایی 22 بهمن امسال، پرشورتر و گسترده تر از سالهای قبل برگزار شد.

در راهپیمایی 22 بهمن امسال، همه، از همه جا آمدند و حضور مردم همراه با روحیه بالا و چهره‌هایی خندان و شاداب بود و این حضور عظیم چهره واقعی ملت را بار دیگر نشان داد.

دشمنان در مقابل ایمان، عزم راسخ، بصیرت، شجاعت و تحمل ملت ایران، در موضع انفعال قرار گرفته و بر همین اساس حرکات غیرمنطقی انجام می دهند.

امریکایی‌ها در حالی مدعی حمایت از گسترش دموکراسی هستند که در همین منطقه،‌ با وقاحت تمام از کشورهایی حمایت می کنند که حتی بوی دموکراسی را هم استشمام نکرده اند و مردم آنها برای یک بار نیز صندوق رأی و انتخابات را ندیده اند.

اگر ایران قصد ساخت سلاح هسته ای را داشت امریکا به هیچ وجه نمی توانست جلوی ملت ایران را بگیرد.

آنها می خواهند به ملتهای مسلمان و سربرافراشته منطقه، نشان دهند که جمهوری اسلامی ایران هم با همه سرسختی و ایستادگی، عاقبت پای میز مذاکره و مصالحه آمد، بنابراین شما نیز چاره ای جز تسلیم ندارید.

در واقع، این وعده نیز از همان حرفهای فریبکارانه است و نشان می دهد آنها به دنبال مذاکره حقیقی و عادلانه نیستند بلکه تسلیم شدن ملت ایران را دنبال می کنند در حالیکه اگر ملت ایران می خواست تسلیم امریکاییها باشد اصولاً انقلاب نمی کرد.

امریکایی ها معتقدند جمهوری اسلامی بر ملت تکیه دارد و اگر با تحریم ها مردم را از نظام اسلامی جدا کنیم قدرت مقاومت از نظام گرفته می شود. بخش اول این حرف که نظام کاملاً متکی بر توده های عظیم ملت است حرف درستی است اما بخش دوم که فشارها و تحریم ها، ملت را به زانو درمی آورد و آنها را از نظام جدا می کند،‌کاملاً غلط و ناشی از بدفهمی است.

بدون تردید ملت ایران راه دوم را انتخاب کرده و می کند و به اذن الله تحریم ها را به مرحله ای برای رشد و شکوفایی بیشتر تبدیل خواهد کرد.

در این ماجرا متأسفانه رئیس یک قوه به استناد یک اتهام ثابت نشده و حتی مطرح نشده در دادگاه، دو قوه دیگر یعنی مجلس و قوه قضاییه را متهم ساخت که کاری بد، ‌غلط، نامناسب،‌ خلاف شرع، خلاف قانون و خلاف اخلاق بود.

بنده فعلاً نصیحت می کنم که این کار شایسته ای برای نظام جمهوری اسلامی نیست.

استیضاح باید فایده ای داشته باشد اما چند ماه مانده به پایان کار دولت،‌استیضاح یک وزیر آن هم به خاطر مسئله ای که مربوط به وزیر نیست،‌چه علت و فایده ای دارد؟

وقتی دشمن مشترک وجود دارد و توطئه ها از هر طرف شکل می گیرد واقعاً جز افزایش برادری ها و ایستادگی در مقابل دشمن باید کار دیگری کرد؟

مسئولان،‌دولت و مجلس، همه تلاشهای خود را برای حل گره ها و مشکلات اقتصادی مردم و کشور متمرکز کنند زیرا همانطور که چند سال پیش گفتم دشمن نقشه ها و توطئه هایش را در مسائل اقتصادی متمرکز کرده است.

ان‌شاءالله این نصیحت خیرخواهانه و مشفقانه مورد توجه مسئولان بخصوص مسئولان بالا قرار گیرد و به آن پایبند باشند.

اینکه عده ای برخی را ضدولایت و ضدبصیرت بنامند و شعار بدهند نظیر آنچه اخیراً در قم روی داد، اقدامی غلط است و بنده کاملاً مخالف این کارها هستم که قبلاً هم نظیر آن در مرقد مطهر حضرت امام(ره) اتفاق افتاد و به مسئولان تذکر دادم جلوی این کارها را بگیرند.

آینده ملت بصیر ایران به لطف الهی کاملاً روشن است و افقی به مراتب بهتر و درخشان تر در انتظار این ملت و جوانان است.

شاخص

مذاكره (با آمریکا)براي اثبات حسن نيت است، شما از سر سوءنيت دهها كار انجام مي دهيد و بعد به زبان مي گوييد مذاكره! آيا ملت ايران مي تواند باور كند كه شما حسن نيت داريد؟

ما البته نياز آنها به مذاكره را درك مي كنيم چون سياست خاورميانه اي امريكاييها دچار شكست شده و آنها براي ترميم اين شكست نياز دارند برگ برنده اي رو كنند.

مذاكره هنگامي معنا پيدا مي كند كه دو طرف با حسن نيت، با شرايط برابر و بدون قصد فريب گفتگو كنند به همين علت «مذاكره براي مذاكره»، «مذاكره به صورت تاكتيكي» و پيشنهاد مذاكره براي فروختن ژست ابرقدرتي به دنيا، حركتي حيله گرانه است.

من ديپلمات نيستم، انقلابيم به همين علت صريح، صادقانه و قاطعانه حرف مي زنم: پيشنهاد مذاكره وقتي معنا دارد كه طرف حسن نيت خود را نشان دهد. 

اسلحه را مقابل ملت ايران مي گيريد و مي گوييد يا مذاكره يا شليك مي كنيم! اما بدانيد فشار و مذاكره با هم سازگار نيست و ملت مرعوب اين چيزها نخواهد شد.

ا توجه به اين سوابق و با توجه به واقعيات، تأكيد مي كنيم مذاكره و فشار دو راه جداگانه هستند و ملت ايران قبول نمي كند كه زير فشار و تهديد با تهديد كننده مذاكره كند.

هركسي بخواهد سلطه امريكا را مجدداً برقرار كند و براي جلب رضايت امريكايي ها از منافع ملي، پيشرفت كشور و استقلال ملي صرفنظر كند ملت گريبان او را مي گيرد و بنده هم اگر خلاف اين خواست عمومي حركت كنم مورد اعتراض مردم واقع مي شوم.

مسئولان، اين بداخلاقي ها را كه در برخي عرصه ها و صحنه ها ديده شد كنار بگذارند و همچون ملت يكدل و مصمم و همزبان باشند.

مسئولان بايد مصالح كشور را حفظ كنند.

وحدت اسلامی

امروز اصلي ترين سياست دنياي استكبار براي مقابله با بيداري اسلامي، ايجاد اختلاف و به جان هم انداختن مسلمانان در كشورهاي اسلامي است ، بنابراين وظيفه خطير نخبگان ديني، سياسي و دانشگاهي جهان اسلام تشريح طراحي دشمن براي امت اسلامي و تلاش جدي براي تحقق شعار اتحاد اسلامي است.

بعد از دهها سال فشار و سلطه غربيها بر دنياي اسلامي، اينك مسلمانان احساس مي كنند كه اسلام، زمينه ساز تحقق عزت، سربلندي و استقلال آنها است و همه آرزوهاي امت اسلامي، ‌مي تواند به بركت اسلام برآورده شوند.

نخبگان ا مت اسلامي بايد ضمن تشريح طراحي خطرناك دشمن براي ايجاد اختلاف، خود نيز از هرگونه اختلاف و يا تحريك احساسات سطحي و عاميانه پرهيز كنند، زيرا برافروختن آتش اختلافها، سرنوشت ملتها را سياه مي كند.

هدف اصلي مستكبران جهاني و صهيونيستهاي بي فرهنگ غارت جهان و سيطره بر آن،‌ از طريق ايجاد اختلاف‌است، بنابراين وحدت مهمترين موضوع در دنياي اسلام و حتي در جهان است.